Posts tonen met het label kind en adhd. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kind en adhd. Alle posts tonen

dinsdag 18 januari 2011

ADHD/ADD Natuurlijk aanpakken. Column van Helen Pleiter Klassiek Homeopaat.

Als klassiek homeopaat schrijf ik maandelijks een gast column op de site van Het Kinderpunt. De kinderen waar Het Kinderpunt boeken voor heeft, is dezelfde doelgroep als bij mij in de praktijk. Klassieke homeopathie is een prachtige natuurgeneeswijze, zonder bijwerkingen, die deze bijzondere kinderen weer in hun kracht kan zetten. Met andere woorden: “laat je kind weer kind zijn”.
Elke maand belicht ik een ander onderwerp vanuit mijn professie. Deze keer wil ik u informeren over de prachtige mogelijkheden die de homeopathie heeft voor kinderen met ADHD/ADD.
Veel leesplezier!

Helen Pleiter

ADHD/ADD natuurlijk aanpakken!

Veel ouders zullen zich bij deze titel afvragen; ‘maar kan dat wel, het is toch erfelijk bepaald’? Dit is een dilemma waar veel ouders tegenaan lopen. Vanuit mijn ervaringen als klassiek homeopaat bij het behandelen van deze kinderen wil ik u deelgenoot maken van mijn inzichten en praktijkervaringen. Op deze manier wil ik meer duidelijkheid geven over de prachtige mogelijkheden die deze natuurgeneeswijze te bieden heeft zodat u een gedegen keuze kunt maken!

Zodra de uitslag van uw kind bekent is en het blijkt dat uw kind ADHD/ADD heeft is er in eerste instantie vaak opluchting. Uw ‘onderbuik’ gevoel is eindelijk serieus genomen. Van veel ouders die bij mij in de praktijk komen begrijp ik dat dit echter het beginpunt is van de volgende zoektocht; ‘wat kunnen we doen om ons kind te helpen?’

Vaak ziet u door de bomen het bos niet meer want er zijn zo veel mogelijkheden te vinden in boekjes, op het internet e.d..  Wat is wijsheid?  De reguliere geneeskunde kan kinderen met medicatie ondersteunen waarbij het effect is dat het drukke gedrag van de kinderen gedempt wordt en ze zich wat beter kunnen concentreren. Veel ouders maken zich hier zorgen over; ‘wil ik mijn kind bloot stellen aan chemische medicatie? Wat doet het in het lichaam van mijn kind dat nog volop in ontwikkeling is? Is het de oplossing of verbloemen ze alleen de klachten? Wat blijft er over voor mogelijkheden als ik dit niet wil?’

Als klassiek homeopaat beschouwen wij ADHD/ADD niet als een aandoening, maar als een reactie op en door externe factoren. U kunt bijvoorbeeld denken aan de gezinssituatie waarin het kind opgroeit, te weinig structuur in het dagelijks leven, een (te) prikkelrijke omgeving of een, voor het kind, ongeschikte vorm van onderwijs. Maar ook onverwerkte angsten of emoties, voedselintoleranties en vitaminegebrek kunnen en belangrijke rol spelen bij ADHD/ADD. Ieder kind is immers anders en reageert op een geheel eigen manier op bepaalde ervaringen en prikkelingen.

Uw kind weer rustig
Wanneer uw kind bij mij in de praktijk komt ga ik op zoek naar de dieper liggende oorzaak van de aandoening, om er vervolgens een oplossing voor te vinden. Want alleen dan wordt de kwaal bij de kern aangepakt en kan deze voorgoed verdwijnen. Ik bekijk elk kind vanuit zijn of haar unieke persoonlijkheid. Ieder kind ervaart de klachten namelijk heel persoonlijk. De factoren die meespelen zijn ook vaak verschillend per kind. Uw kind hoeft mij niet te vertellen waarom ze druk zijn, waarom ze zich slecht kunnen concentreren, want dit weten ze vaak niet. Het komt als het ware uit hun tenen. Ik wil graag van ze weten hoe ZIJ de dingen ervaren, wat ze er van vinden, hoe ze zich voelen, wanneer ze er meer last van hebben, waar ze rustig van worden, waar ze boos van worden, etc. Dit tezamen met het verhaal van de ouders zorgt ervoor dat ik op zoek kan naar een homeopathisch middel dat zowel bij uw kind als bij de klacht past. Een middel dat de kern van het probleem aanpakt. U zult versteld staan hoe uw kind ander, rustiger, gedrag gaat vertonen, waardoor het weer normaal kan functioneren.

Er kleven geen nadelen aan homeopathie. Een homeopathisch geneesmiddel is natuurlijk en werkt heel krachtig en toch heel mild. Verder zijn er geen vervelende bijwerkingen en de ondersteuning van deze geneesmiddelen is altijd tijdelijk. Dit is mogelijk omdat het de oorzaak van de klacht aanpakt en niet slechts de kwaal onderdrukt. De duur van een behandeling is helemaal afhankelijk van de individuele situatie en dit wordt tijdens het consult besproken.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Helen Pleiter, praktijk voor klassieke homeopathie: 0517-850141, of neem een kijkje op www.helenpleiter.com


Voorbeelden uit de praktijk:

De tweejarige Daan is hyperactief 
Zijn moeder komt binnen in de praktijk en zegt gelijk: "Ik houd hem hier het liefst vastgebonden in de buggy anders maakt hij alles bij u kapot." Waar Daan ook is, als hij 'los' is, rent hij van hot naar her, opent deuren, maakt speelgoed kapot. Hij luistert niet en gaat maar door. Hij trekt andermans haren uit, schopt, slaat of loopt weg. Daan zijn gedrag is ontstaan nadat hij hevige oorontstekingen kreeg die steeds met antibiotica werden onderdrukt. Na twee weken krijgt de klassiek homeopaat de moeder huilend aan de telefoon: Daan is vrij snel rustig en lief geworden na inname van het homeopathische geneesmiddel. "mijn kind is weer zichzelf en samen kunnen we genieten!"
Max is zeven jaar en heeft ADHD
Hij is druk en let niet op. Max kent totaal geen angst. Toen hij vijf jaar was, sprong hij zomaar uit het raam omdat hij dacht dat hij kon vliegen. Op het consult zien we een suffig jongetje. Hij aapt zijn moeder na, heeft tics in zijn gezicht, slist en is er totaal niet met zijn gedachten bij. Het lijkt wel of hij dronken is. Zijn vader vertelt dat hij druk wordt als anderen druk zijn. Hij wordt heel agressief als anderen kwaad zijn. Hij neemt gedrag van anderen over en doet het dan drie maal zo erg na. Max krijgt een ander homeopathisch geneesmiddel dan Daan. Na inname hiervan wordt hij rustiger, hij kan zich beter concentreren. Ook zijn tics zijn beter geworden. Na ruim een jaar zien we een gezellige vrolijke jongen, vol ondeugende energie die prima overweg kan met de mensen om hem heen. “Ik kan alles nu overzien, het is niet meer zo druk in mijn hoofd. Ik wilde wel anders zijn, maar het lukte niet en nu gaat het vanzelf!”
Bas is 8 jaar 
Zijn moeder vertelt: "Elke dag om drie uur komt er een orkaan uit school Hij moet altijd iets bewegen en binnen de kortste keren heeft hij een enorme bende om zich heen en maakt hij ruzie met zijn broertje." Zijn meester heeft haar verteld dat het op school ook niet zo lekker gaat. Bas heeft veel moeite om zich op zijn werk te concentreren, ziet alles en kan maar met moeite even op zijn stoel blijven zitten. Na een paar homeopathische middelen gaat het vier maanden later een stuk beter op school. Bas kan zich beter concentreren en heeft minder moeite met stil zitten. Thuis is er duidelijk minder ruzie en is de rust wat weergekeerd. Bas vertelt: "Dat wilde gevoel in mijn hoofd heb ik niet meer, dat voelt veel fijner zo. Dan is niet iedereen steeds boos op mij."

maandag 17 januari 2011

“Gewoon kind kunnen zijn, ook als je anders bent”

Hoe gaat een lief maar chaotisch en druk kind om met een probleem? En hoe doet een wat meer in zichzelf gekeerd en aan rituelen vasthoudend kind dat? Leonie Spronk – zelf moeder van een bijzonder kind – schreef er een boek over: Woppe en Joppe en een heel bijzonder kalfje.

leonie spronk
De auteur woont en werkt sinds vijf jaar in een prachtig plattelandsgebied in Drenthe. Welke kant zij vanuit haar huis ook opkijkt, ze ervaart altijd de groene, landelijke omgeving. Juist die natuurlijke rust en ruimte brachten haar en haar kinderen veel goeds, in het bijzonder haar middelste zoon. Hij had het zwaar omdat hij vanuit zijn anders-zijn vaak niet werd begrepen. Dat leidde tot frustraties, boosheid – die hij steeds vaker op zichzelf richtte –, neerslachtigheid en verdriet. Zij worstelde met hem mee en bleef zich maar afvragen: waarom doet hij zoals hij doet? Ze betrok het gedrag van haar zoon ook op zichzelf. Wat doe ik niet goed? Waarom begrijpen we elkaar niet? Waarom lukt het me niet om hem op te voeden?

Waarom dit boek?
Eenmaal daar, op het platteland, leek het alsof grote problemen kleiner werden. Leonie en haar zoon werden er rustiger. “Dat was het moment dat alles op zijn plek viel. Net alsof ik weer grond onder mijn voeten kreeg. Ik twijfelde bijvoorbeeld al jaren aan het laten onderzoeken van mijn zoon, maar ineens wist ik dat het goed was om het te doen. De diagnose was geen schok, het gaf mij juist veel meer richting in ons dagelijks bestaan. Ik wist eindelijk wat ik zelf kon en moest veranderen aan de manier waarop ik hem opvoedde. Hoe ik weer grip kon krijgen op onze situatie. En, niet minder belangrijk, er kwam eindelijk begeleiding op school, al ging dat met vallen en opstaan. Maar het meest ontroerd raakte ik nog door het contact dat hij maakte met de beesten op de boerderij van mijn nieuwe liefde. Ik zag hem opener worden, meer kind. Ik huilde van blijdschap, het zat diep. Het is zo belangrijk dat een kind gewoon zichzelf kan en mag zijn! Dat is de basis van een stabiel en liefdevol leven. Ik wist direct dat ik dit te mooi vond om alleen voor onszelf te houden. Ik wilde meer kinderen laten delen in dit geluk. En zo ontstond het verhaal voor het boek in mijn hoofd.”

Zorgboerderij
Toch was het schrijven van ‘Woppe en Joppe en een heel bijzonder kalfje’ niet de enige stap. “Ik wilde kinderen en hun ouders de kans geven om hier werkelijk te zijn en het platteland te beleven. Henk, inmiddels mijn man, was toen nog wat voorzichtig, maar ik was dolenthousiast over het starten van een zorgboerderij, alléén voor kinderen. We volgden een oriëntatiecursus, uiteindelijk wil je je wel goed voorbereiden. Maar het gevoel werd alleen maar sterker. Ik wist ook dat het zou passen bij ons gezin, al hebben mijn jongens en ook de kinderen van Henk niet direct staan te springen. Dat begrijp ik ook wel. Maar het heeft goed uitgepakt. We hebben een prachtige middenweg gevonden tussen het samenzijn met onze eigen kinderen en het delen van ons plattelandsbestaan met andere kinderen uit onze omgeving.”

Belevingswereld
Heel bewust heeft Leonie het boek vanuit de belevingswereld van bijzondere kinderen in de leeftijd van ongeveer acht jaar geschreven. “Kinderen zijn mijn drive, zij ontroeren en inspireren mij. Vanuit hun puurheid confronteren ze me ook met mijzelf. Ik wil mij kunnen verplaatsen in hun denken, voelen, ervaren en doen. Het helpt me om contact met ze te maken, om het samen leuk te hebben. Die vertaalslag heb ik in het boek willen maken. Misschien is het daarom óók een aardig boek voor vaders, moeders, familie, leerkrachten en begeleiders.”

Diagnoses
‘Woppe en Joppe en een heel bijzonder kalfje’ is erg geschikt voor kinderen die zelf kunnen lezen, maar het is ook een goed voorleesboek. Of de lezertjes zelf een psychosociale of psychiatrische beperking hebben, zoals autisme, NLD of ADHD, is volgens de auteur niet zo van belang. “Er zijn ook kinderen die net geen diagnose hebben, maar van tijd tot tijd wel hyperactief en impulsief kunnen zijn. Of extreem verlegen of teruggetrokken. Ik heb me niet op het terrein van diagnoses willen begeven. Inmiddels gruwel ik zelfs een beetje van al die stempeltjes, dat ze nodig zijn om in aanmerking te komen voor extra begeleiding of zorg. Dat zou anders moeten. Ik ben bovendien geen psychiater of orthopedagoog. Ik ben moeder van een bijzonder kind en ook een beetje boerin. Die graag het verhaal van bijzondere kinderen vertelt.”

Woppe en Joppe en een heel bijzonder kalfje kost 12,95 en is te koop bij Het Kinderpunt.

donderdag 9 december 2010

Kinderboek over Gilles de la Tourette, PDD-nos en ADHD; Heb ik dat?

Wist u dat:
- Tourette is vernoemd naar de Franse arts die de symtomen van Gilles de la Tourette in kaart bracht?
- ADHD, Tourette en PDD-nos alledrie neurologische stoornissen zijn?
- Dit boek boordevol tips staat om als kind om extra hulp te vragen en uit te leggen wat je hebt?
- Dit een superboek is voor kinderen EN ouders EN hulpverleners?




'Heb ik dat?!' waren Julians (8 jaar) woorden toen de diagnose gesteld werd. Hij sprak het uit met een mengeling van nieuwsgierigheid en afschuw: nog meer ellende. Hij had ook al de diagnose PDD-nos gehad. 'Maar wat is dat dan eigenlijk precies?' was zijn volgende vraag. En die bleek niet zo eenvoudig te beantwoorden. Het was moeilijk informatie te vinden en informatie voor kinderen bleek een nog groter probleem. Julian is niet het enige kind met Tourette, daarom heeft zijn moeder Janneke Helling-van Rheenen dit boek geschreven. Het is zo belangrijk dat een kind weet wat er met hem of haar aan de hand is. Alleen op die manier kan het leren leven met Tourette en zich wapenen tegen het voortdurende onbegrip. Ook ouders, leerkrachten en hulpverleners biedt dit boek meer inzicht. Janneke Helling-van Rheenen is moeder van Julian en secretaris van Stichting Gilles de la Tourette. Voor kinderen (en hun ouders/verzorgers) vanaf 8 jaar

Dit boek is te koop bij Het Kinderpunt http://www.hetkinderpunt.nl/ voor 12,50
Direct naar het boek? Klik hier: http://www.hetkinderpunt.nl/product/86/1/Heb_ik_dat_